Historical Memory and the Rewriting of the Past: An Analysis of Half of a Yellow Sun by Chimamanda Ngozi Adichie/ Tarihsel Bellek ve Geçmişin Yeniden Yazılması: Chimamanda Ngozi Adichie'nin Half of a Yellow Sun Romanı Üzerine Bir İnceleme

Özet

This study focuses on historical memory and the rewriting of the past in Half of a Yellow Sun by Chimamanda Ngozi Adichie, a novel centred on the Biafran War (1967–1970). It examines the way the author revisits this traumatic episode in Nigerian history in order to reconstruct a collective memory that has long been marginalized and pushed to the edges of official accounts. The main research problem guiding this study is as follows: how does fictional narrative contribute to the reappropriation and reconfiguration of national history? The general objective is to analyse the narrative techniques through which Adichie articulates individual and collective memory, while also interrogating the silences, the omissions, and the forgetting of official history. The theoretical framework draws, on the one hand, on memory studies (Halbwachs, Ricoeur) and, on the other hand, on postcolonial theory, both of which highlight the issues of representation, identity, and power inherent in the writing of history. From a methodological standpoint, the approach adopted is based on qualitative textual analysis, focusing on the narrative structure, the polyphony of voices, and the symbolism of the conflict. The findings show that the novel functions as a genuine space of counter-memory, giving voice to the victims and reshaping the national narrative through the human experience of trauma. It is therefore recommended that literary works be integrated into historiographical reflection, in order to foster an understanding of the past that is at once plural and critical.                                                                             Bu çalışma, Chimamanda Ngozi Adichie'nin Biafra Savaşı'nı (1967–1970) konu edinen Half of a Yellow Sun romanında tarihsel bellek ve geçmişin yeniden yazımını incelemektedir. Çalışma, yazarın, uzun süredir görmezden gelinen ve resmî anlatının kıyısına itilmiş kolektif bir belleği yeniden inşa etmek amacıyla Nijerya tarihinin bu travmatik dönemini nasıl yeniden ele aldığını araştırmaktadır. Araştırmaya yön veren temel sorunsal şudur: kurmaca anlatı, ulusal tarihin yeniden sahiplenilmesine ve yeniden biçimlendirilmesine nasıl katkıda bulunur? Çalışmanın genel amacı, Adichie'nin bireysel bellek ile kolektif belleği bir araya getirirken resmî tarihin suskunluklarını, atlamalarını ve unutuşlarını sorguladığı anlatı tekniklerini çözümlemektir. Başvurulan kuramsal çerçeve, bir yandan bellek çalışmalarına (Halbwachs, Ricoeur), diğer yandan tarih yazımına içkin temsil, kimlik ve iktidar meselelerini öne çıkaran postkolonyal kurama dayanmaktadır. Yöntem açısından benimsenen yaklaşım, romanın anlatı yapısına, seslerin çokluğuna ve çatışmanın simgeselliğine odaklanan niteliksel bir metin çözümlemesidir. Elde edilen sonuçlar, romanın gerçek bir karşı-bellek alanı olarak işlev gördüğünü; mağdurların sesini duyulur kıldığını ve travmanın insani deneyimi aracılığıyla ulusal anlatıyı yeniden kurduğunu ortaya koymaktadır. Bu nedenle, geçmişe ilişkin hem çoğul hem de eleştirel bir kavrayışın geliştirilebilmesi için edebî eserlerin tarih yazımına ilişkin düşünceye dâhil edilmesi önerilmektedir.